و در بعضى نقاط ديگر داراى پيچ‌وخم‌هاى درهم‌وبرهمى است كه هيچكدام از بحر خزر چندان دور نيست . رشتهء اصلى اين كوهها بلند و برهنه است . اما تپه‌هاى كوتاه‌تر با اقسام درختان جنگلى پوشيده شده‌اند و نشيب اين تپه‌ها رفته‌رفته تا كنار جنگل‌هايى ميرسد كه پاى احدى به آنجا نرسيده و تمام اين تپه‌ها به وضع طبيعى دشوارى كه دارند غير قابل عبورند چون جنگل‌هاى انبوهى دامنه آنها را فرا گرفته است . رودخانه‌هاى مازندران تماما از دامنه‌هاى شمالى كوه‌هاى البرز فرو ميريزند و به همين جهت طول هيچكدام از آنها زياد نيست و در حقيقت فقط سيلاب‌اند و بيشتر آنها نيز موقع خشكى هوا بسيار كم عمق‌اند ولى در فصل آب شدن برفها ممكن است ناگاه به وضع خطرناكى درآيند . اسامى اين رودخانه‌ها به ترتيب از مغرب به مشرق عبارتند از : سرخانى - ترك رود - آب سختسر ، كه صفا رود يا عيسى رود هم خوانده مىشود . - نارنج بون - پلنگ رود ، كه قسمت سفلاى آن سلم رود « 10 » ناميده مىشود - آب رمك يا رمك آبرود - شورابسر - آب سيد محله يا رودعه - بريش رود - ميشه كلايه - پهدررود - نياسه رود - زمين جوب - جوب پانگ رود - چلك رود - شير رود ، يا آب تهرم - اوسيا - واچك - فيكارود - زمين جوب كه گويا همانست كه مكنزى نصير كلا نوشته است - آب كريم آباد - گوسرى - مزر - چشمه كيله - سنگ‌سرا تيل پردسر - هلى كلا - پلت كلا - دنباله « 11 » - ايزه رود - سلطان كلا - نشتارود - كاظم رود - پسند رود - گله بوسى - كوچه بوسى - عباس آباد - محمد حسين آباد - گنجه رود - مومه دمرده - اسپ چين - خرك رود - چكه اصغر آباد - چه گلور - تيل رودسر - زرد كيله - اسپه رود - چكه‌ى خواجكه‌سر - پلنگ رود « 12 » - نمك ابرود - نو رودسر - حچه رود - دوجمان - سرداب رود - اورنگ يا آبرنگ - چالوس -